عیدی ما و خبر خوش بارداری

سلام مامان جان

بالاخره انتظار به پایان رسید و خدا لطفش رو شامل حال ما کرد ودر روز تولد امام رضا عیدی مونو داد.

همیشه وقتی می رفتم تو نی نی سایت به خودم می گفتم یعنی میشه منم یه روز بیام و خاطره باردار شدنمو بنویسم ، ولی امروز همون روز زیباست روزی که هنوز خودم هم اونو باور نکردم هنوز در شک هستم .

ماجرا از اولین لحظات اولین روز نوروز امسال شروع شد وقتی که بابایی بعد از آرزوی سلامتی دعا کرد سال آینده خدا تو رو به ما بده و همین شروعی بود برای یه برنامه ریزی منظم. کم کم خودمونو حاضر می کردیم، آزمایش سلامت ، دندون پزشکی ، تغذیه سالم و حتی خرید وسایل و خواندن انواع مقالات پزشکی و تربیتی و مهم تر از همه آمادگی روحی و روانی لازم.

تمام برنامه ریزی ما برای آخر تابستون انجام شد ، بقیه دوستان و آشنایان هم مثل ما منتظر بودن و روز شماری می کردن بابایی که روزا رو می شمرد که چند روز دیگه تا اقدام مونده ولی در یک تصمیم آنی اقدام یک ماه زودتر انجام شد، حس زیبایی بود خودمون رو داشتیم برا پدر و مادر شدن آماده می کردیم ، تو همون ماه که بعد از ماه رمضان بود رفتیم مشهد ، امام رضا رو قسم دادیم و واسطه کردیم تا تو رو تو آغوش ما قرار بده ولی اون ماه نیومدی ، ما از رحمت خدا و لطف او که در تمام زندگی ما از آغاز سایه افکنده بود نا امید نبودیم و اینبار مطابق برنامه قبلی اقدام مون رو انجام دادیم و امیدوار بودیم که در روز میلاد امام رضا که با تولد مامانی به ماه قمری مصادف هست ما هم عیدیمونو خواهیم گرفت.همون شب سر نماز اشکام به خودی خود جاری شد و من نذر کردم اگه عیدیمونو بگیریم سال دیگه برا میلاد امام رضا میریم پا بوس آقا. (مامانی روز تولد امام رضا به دنیا اومده و بابایی هم روز شهادت امام رضا (ع) وچند سال پیش هم نذر کرده بودیم اگه من و بابایی به هم رسیدبم روز شهادت امام رضا شله زرد بپزیم )

اونشب تا صبح خوابم نبرد می خواستم موقع نماز صبح بی بی چک بزارم ، ساعت 4:35 صبح از رختخواب بیرون اومدم تمام بدنم از دلهره میلرزید وقتی بی بی چک رو گذاشتم اول خط دوم پررنگ شد کمی ناراحت شدم بنظرم خط اول خیلی کمرنگ و شبیه یه خط مبهم بود آروم رفتم و بابایی رو بیدار کردم گفتم بیاد نگاه کنه وببینه من درست می بینم یا نه ولی وقتی بابا اومد اون  خط اول کاملا پررنگ شده بود(ای شیطون از حالا خودتو برا بابایی لوس می کنی) و هردومونو شک زده کرد اصلا باورم نمی شد اشکام سرازیر شد ، بابایی بغلم کرد و سرمو می بوسید اونم از ته دل خوشحال بود.

دو رکعت نماز شکر خوندیم و خوابیدیم ولی خواب به چشم هیچکدوممون نیومد.

ساعت 9 صبح وقتی بیدار شدم بابایی صبحونه رو حاضر کرده بو و بربری تازه هم خریده بود. دوباره بی بی چک گذاشتم و بازهم همان جواب مثبت یعنی دو خط زیبا رو نمایش داد بعد هم رفتیم آزمایشگاه بیمارستان صارم ، با اینکه روز جمعه بود ولی برای ما مطمئن شدن خیلی مهم بود و مسئول آزمایشگاه گفت فقط میتونه بگه مثبت یا منفی.

بالاخره ساعت 12:30  جواب آزمایش رو که مثبت بود گرفتیم وقتی داشتم سمت بابایی می رفتم خواستم بگم منفیه ولی نیشم که تا بنا گوش باز بود حاکی از همه چیز بود.

و اینگونه تو وارد زندگی ما شدی و ما سه نفر شدیم.

                          بالاخره منم مامان شدم

        دوست دارم از ته قلبم